رسيده است . پرسيد : چه كسى اين گونه است ؟ حضرت فرمود : كسى كه هرگاه به او نعمتى داده شود سپاس‌گزارى نمىكند و در هنگام بلا و گرفتارى صبر و بردبارى نمىنمايد . . . . « 1 » در سورهء انبيا به تسبيح گويى حضرت يونس در شكم نهنگ و نجات يافتنش پرداخته است و مىفرمايد : وَ ذَا النُّونِ إِذ ذَّهَبَ مُغضِبًا فَظَنَّ أَن لَّن نَّقْدِرَ عَلَيْهِ فَنَادَى فِى الظُّلُمتِ أَن لَّآإِلهَ إِلَّآ أَنتَ سُبْحنَكَ إِنّى كُنتُ مِنَ الظلِمِينَ * فَاسْتَجَبْنَا لَهُ وَ نَجَّيْنهُ مِنَ الْغَمّ وَ كَذَ لِكَ نُنجِى الْمُؤْمِنِينَ » « 2 » و صاحب ماهى [ حضرت يونس ] را [ ياد كن ] زمانى كه خشمناك [ از ميان قومش ] رفت و گمان كرد كه ما [ زندگى را ] بر او تنگ نخواهيم گرفت ، پس در تاريكىها [ ى شب ، زير آب ، و دل ماهى ] ندا داد كه معبودى جز تو نيست تو از هر عيب و نقصى منزّهى ، همانا من از ستمكارانم . * پس ندايش را اجابت كرديم و از اندوه نجاتش داديم ؛ و اين گونه مؤمنان را نجات مىدهيم . خداوند سبحان ، چند شبانه روز حضرت يونس عليه السلام را زنده و سالم در شكم نهنگ نگه داشت . حضرت يونس مىدانست حبس بلايى است كه خداوند او را ، به خاطر ترك محل مأموريت ، بدان گرفتار نموده است ؛ حتى اعتراف به ستمكارى خويش نمود . ولى خداوند منان به لطف خود دعاى يونس را اجابت نمود و او را از اندوه و عذاب وجدان رهانيد و دوباره به سوى قومش رفت و نجات حتمى نصيب

--> ( 1 ) - بحار الأنوار : 75 / 247 ، باب 23 ، حديث 108 ؛ تحف العقول : 364 . ( 2 ) - انبياء ( 21 ) : 87 - 88 .